آشنایی با مدالیته تكار درمانی

واژه تكار از Transfer of energy capacitive and resistive گرفته شده است كه به معنای تحریك روند ترمیمی فیزیولوژیكی و بالابردن سرعت زمان بازسازی است.

تكار درمانی، روشی نوین و غیرتهاجمی است كه از طریق ارسال امواج رادیوفركانسی و ایجاد جریان های الكترومغناطیسی در بدن بیمار، به بهبود بافت های آسیب دیده و افزایش خون‌رسانی به بافت كمك می‌كند. در این روش، جریان خون به صورت یکنواخت و عمقی افزایش می‌یابد. این امر منجر به افزایش متابولیسم سلولی می‌شود و تسریع فرآیند ترمیم و التیام بافت آسیب‌دیده و كاهش درد را به دنبال دارد. این روش درمانی با تغییر مداوم و سریع قطبیت جریان فرکانسی، حرکت ناهمگونی از یون‌ها را در بافت ایجاد می‌کند که منجر به تولید انرژی جنبشی و در نتیجه، گرما می‌شود. گرمای ایجاد شده در اثر این درمان، باعث گشاد شدن رگ‌های خونی و افزایش جریان خون در ناحیه مورد درمان می‌شود که در نهایت به بهبود اکسیژن‌رسانی و تغذیه بافت کمک می‌کند.

لازم به ذكر است كه امواج حاصل از دستگاه تكار كاملا با بدن انسان سازگار است و هیچ گونه عارضه ای را برای بیماران به دنبال نخواهد داشت.

از جمله رایج‌ترین اثرات درمانی تكار عبارت است از:

افزایش خون‌رسانی و تسریع بهبود بافت‌های آسیب دیده
كمك به كاهش تورم و درمان التهاب‌های مزمن
افزایش دامنه‌ی حركتی مفاصل آسیب دیده
تحریك به آزادسازی هورمون‌های ضد درد و تسكین دهنده
بهبود فرآیند ترمیم از طریق افزایش نرخ فعالیت‌های متابولیك
افزایش بازجذب توده‌های هموراژی

از جمله موارد منع استفاده از تكار درمانی عبارت است از:

بارداری
قاعدگی (ناحیۀ لگن و شكم)
تومورها و نواحی مشكوك به بدخیمی
زخم باز، هماتوم و بافتهای در حال خونریزی
تب و عفونت
بافتهای غده‌ای (مثل بیضه، تیروئید، تخمدان)
التهاب حاد
ایمپلنت‌های الكتریكی مثل ضربان‌ساز قلبی (Pacemaker)، پمپ انسولین، سمعك، ایمپلنت حلزونی گوش
صفحات رشد در كودكان
ایمپلنت‌‌های فلزی
تا 6 ماه بعد از پرتو درمانی
ترومبوز و اختلالات عروقی
بر روی قلب
افراد مبتلا به صرع
محل قرارگیری وسایل جلوگیری از بارداری داخل رحمی (IUD)
ناحیۀ سر و قدام گردن